Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest jedną z głównych przyczyn przewlekłej chorobowości i umieralności na całym świecie. Wiele osób przez lata cierpi z powodów objawów POChP. i umiera przedwcześnie z powodu samej choroby lub jej powikłań.
POChP zajmuje 4.miejsce wśród przyczyn zgonów, a w nadchodzących dziesięcioleciach można się spodziewać dalszego wzrostu częstości występowania tej choroby i zgonów z jej powodu (GOLD 2007).
POChP jest najczęstszą przewlekłą chorobą układu oddechowego, związaną ze zmniejszeniem dopływu powietrza do płuc. Na POChP składają się dwie choroby - przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc.
Główne objawy choroby to narastająca duszność, która początkowo występuje tylko podczas wysiłku, a później również w spoczynku, kaszel z odkrztuszaniem plwociny. Choroba postępuje z wiekiem prowadząc do inwalidztwa (w zaawansowanym stadium chorzy z trudem wykonują codzienne czynności) lub przedwczesnego zgonu. Najczęstszą przyczyną POChP jest palenie tytoniu (choroba pojawia się u blisko 20% palaczy) oraz działanie szkodliwych czynników środowiska - pyłów i gazów.
POChP może współistnieć z inną odrębną jednostką chorobową - astmą oskrzelową, lecz różni się od niej wieloma aspektami.. POChP jest spowodowana głównie długotrwałym paleniem tytoniu, występuje głownie u starszych osób, natomiast astma związana jest z alergią i występuje we wczesnym okresie życia. W POChP zaburzenia czynności płuc pojawiają się zanim pacjent zaczyna odczuwać dolegliwości, typowo u osób powyżej 40 roku życia. Choroby te różnią się mechanizmami prowadzącymi do rozwoju i nasilenia zmian zapalnych w tkance płucnej (co można wykryć w różnych badaniach dodatkowych).
W ostatnich latach środowisko lekarskie poświęca wiele uwagi wczesnemu wykrywaniu oraz prawidłowemu leczeniu POChP. Opracowano różne międzynarodowe i krajowe wytyczne, mające na celu poprawę rozpoznawania POChP oraz dostarczenie schematów najlepszego sposobu leczenia stabilnej i zaostrzonej fazy choroby.
Jednym z najważniejszych zaleceń, które znajduje się w większości wytycznych dotyczących leczenia, jest stosowanie na każdym etapie rozwoju choroby leków przeciw-cholinergicznych jako preparatów pierwszego wyboru. Korzyści wynikające ze stosowania tej grupy leków były i są przedmiotem wielu badań klinicznych. Z tych badań wynika, że efektem działania leków przeciwcholinergicznych jest rozszerzenie oskrzeli, zmniejszenie duszności, zwiększenie tolerancji wysiłku fizycznego, poprawa jakości snu, zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń i poprawa jakości życia chorego na POChP. Wszystkie te korzyści można osiągnąć stosując leki przeciwcholinergiczne obecnie dostępne na rynku, a w przyszłości również nowe preparaty z tej grupy.
Najskuteczniejszym postępowaniem w POChP jest zaprzestanie palenia. Standardem leczenia POChP powinno więc być porzucenie nałogu i stosowanie leków rozszerzających oskrzela.
Odejście od używania freonu (CFC)
Protokół Montrealski, prawnie wiążący międzynarodowy dokument, obliguje wszystkich producentów do zmniejszania i następnie zaprzestania wytwarzania i używania substancji uszkadzających warstwę ozonową atmosfery ziemskiej, zwłaszcza freonów, związków fluoru, chloru i węgla (CFC), będącymi częstymi nośnikami w aerozolach.
Boehringer Ingelheim jako firma aktywnie dbająca o środowisko naturalne kilka lat temu postanowiła stopniowo zastępować freony (występujące do tej pory w inhalatorach dozujących leków podawanych wziewnie) innymi substancjami - hydrofluoroalkanami (HFA), bardziej przyjaznymi dla środowiska. Obecnie Boehringer Ingelheim wprowadził na rynek pierwsze preparaty, w których nośnikami są HFA (Berotec ®N, Berodual ®N, Atrovent ®N).
